'We weten waarvoor we lopen: betere zorg voor mensen met kanker'

Imke en Femke van Gog lopen voor Roparun-team Blieve Loupe Zitterd

Imke (l) en Femke

De Roparun, de jaarlijkse estafette-sponsorloop, start in de ochtend van 23 mei. Tweelingzussen Imke en Femke van Gog (26) lopen mee in het team Blieve Loupe Zitterd, 'Het is aan de ene kant een mooie sportieve uitdaging', zegt Imke. 'Maar net zo belangrijk is het feit dat we hiermee geld inzamelen voor goede doelen op gebied van palliatieve zorg.'

Tijdens de Roparun lopen zo ’n 200 teams via twee verschillende routes zo’n 500 kilometer door Nederland, België en Frankrijk. Het team Blieve Loupe Zitterd loopt ‘de Nederlandse route’. Dit is de route die in de ochtend van 23 mei op Vliegveld Twenthe start en via het oosten en zuiden van Nederland in Rotterdam eindigt. De andere route, ‘de Franse route’, start nabij Parijs, en voert de teams dwars door België en Noord-Brabant eveneens naar Rotterdam. Daar, op de Coolsingel, is op 25 mei de finish voor alle teams. 

Halve marathon 

Zover is het nu nog niet. Femke en Imke zitten nog volop in de voorbereidingen. 'Tijdens de Roparun loop je telkens stukjes van zo’n twee kilometer', legt Femke uit. 'Tussendoor heb je ongeveer een uur rust. Dat gaat zo’n acht uur achter elkaar door. Daarna heb je tijd om te eten en te slapen. Dit ritme ga je in de training niet nabootsen. We trainen nu alsof we een halve marathon gaan lopen. Dat zal voldoende zijn.' 

Beide zussen zijn ervaren lopers. Sinds 2016 doen zij regelmatig een triathlon, waarbij deelnemers achter elkaar een bepaalde afstand zwemmen, fietsen en hardlopen. 'Vanaf onze jeugd zijn we al flink sportief', zegt Imke. 'We hebben bijvoorbeeld gevoetbald, gehandbald en paardgereden.' 

Nachtelijke oefening 

Onderdeel van de voorbereiding op de Roparun is ook dat het team één keer een hele nacht gaat lopen. Dat gebeurt in het weekend van 2 en 3 mei. 'Dan gaan we de Roparun zo veel mogelijk echt nabootsen', zegt Imke. 'Dan gaan ook de tenten mee waarin we gaan slapen, en bouwen we een basiskamp op zoals we tijdens de Roparun ook een paar keer moeten gaan doen.' 

Ieder team dat meedoet aan de Roparun telt behalve lopers ook fietsers, fysiotherapeuten en mensen die voor de catering zorgen. 'Zo’n nachtelijke oefening is ook goed om elkaar beter te leren kennen', zegt Femke.  

Vooruitkijkend naar de aanstaande Roparun verheugt Femke zich vooral op de gezelligheid en de sfeer langs de route. Zij kent het van vorig jaar, toen ze voor het eerst meeliep. 'Ik kan me van vorig jaar herinneren dat ik erg heb genoten van de ontvangst in verschillende dorpen en steden. Soms liepen we dwars door een kerk of een café. Dat maakte het lopen heel bijzonder.' 

Mont Ventoux 

Beide zussen hebben hun sportieve prestaties al vaker gecombineerd met goede doelen op gebied van palliatieve zorg en oncologie. 'Zo hebben we ook een keer de Mont Ventoux in Frankrijk bestegen, fietsend en wandelend', zegt Imke. 'Die achtergrond maakt een sportieve prestatie extra bijzonder.' 

De goede doelen waarop Roparun zich richt, zetten zich in voor mensen met kanker. 'Wij hebben een aantal familieleden aan kanker verloren', zegt Imke. 'Het zal niet zo zijn dat ik tijdens het lopen alleen aan hen denk, maar het zorgt er wel voor dat ik weet waarvoor ik loop: betere zorg voor mensen met kanker.' 

Leven tot het laatst 

Het team van Imke en Femke wordt onder meer gesponsord door het Nationaal Programma Palliatieve Zorg II. Een deel van de Roparun-route zullen de zussen in knaloranje t-shirts lopen, met de slogan ‘Leven tot het laatst’ erop. Dit is de slogan van de publiekscampagne die het NPPZ II, samen met KWF, sinds 2024 voert, om palliatieve zorg meer bekendheid te geven onder de bevolking. 

'Zo’n slogan staat voor mij voor de uitdaging om zoveel mogelijk – samen met familie en vrienden – te genieten van de momenten die je samen kunt doormaken', zegt Imke. Haar zus Femke beaamt dat, en koppelt de slogan tevens aan haar werkomgeving. Als fysiotherapeut in de geriatrie heeft ze veel met oudere mensen te maken. 'Bij die slogan ‘Leven tot het laatst’ denk ik ook aan de uitdaging om zoveel mogelijk te genieten van wat je nog hebt, en niet alleen te kijken naar wat je verloren hebt.'