Resie Cuypers is lid van Roparun-team Blieve Loupe Zitterd: 'Samen voor één doel gaan, dat is het mooiste' 

De Roparun, de jaarlijkse estafette-sponsorloop, start in de ochtend van 23 mei. Resie Cuypers uit Schinveld doet voor de zesde keer mee, als fietser, en is lid van het team Blieve Loupe Zitterd. Dit team loopt een deel van de Roparun in shirts met de slogan ‘Leven tot het laatst’ erop, naar de gelijknamige publiekscampagne van het Nationaal Programma Palliatieve Zorg II. 

Tijdens de Roparun lopen zo’n 200 teams via twee verschillende routes zo’n 500 kilometer door Nederland, België en Frankrijk. Het team Blieve Loupe Zitterd loopt ‘de Nederlandse route’. Dit is de route die in de ochtend van 23 mei op Vliegveld Twenthe start en via het oosten en zuiden van Nederland in Rotterdam eindigt. De andere route, ‘de Franse route’, start nabij Parijs, en voert de teams dwars door België en Noord-Brabant eveneens naar Rotterdam. Daar, op de Coolsingel, is op 25 mei de finish voor alle teams. 

Van de ene doorkomstplaats naar de andere 

Resie heeft ervaring met beide routes, en kan dan ook het grootste verschil benoemen: 'Als je in Frankrijk begint, loop je de eerste dag grotendeels door een niemandsland. Je passeert de nodige dorpen, maar er staat bijna niemand langs de weg. Dat begint pas te veranderen bij de Belgische stad Zeele, een belangrijke en populaire doorkomstplaats. Loop je echter de Nederlandse route, dan loop je van de ene doorkomstplaats naar de andere. In die dorpen en steden word je bijna voortdurend toegeklapt of toegezongen. Dat is een zeer sfeervol gebeuren.' 

‘Je fietst wat trager dan je gewend bent’ 

Resie heeft drie keer de rol van navigator vervuld. Als navigator houd je zicht op de route, en stuur je de chauffeur, lopers en fietsers aan. Komend jaar gaat ze voor de derde keer als fietser mee. 'Ik ben normaal gesproken niet zo’n fietser', zegt ze. 'Hooguit recreatief. Maar tijdens de Roparun heeft het fietsen een eigen tempo. Je begeleidt de renner. Dus je fietst altijd wat trager dan je gewend bent.' Vorig jaar regende het tijdens de Roparun enorm veel. Dat was zwaar. Voor komend jaar hoopt ze vooral op een droge Roparun. 'Als het overdag zo’n 18 à 19 graden is, zou dat mooi zijn. En hopelijk koelt het in de nacht niet heel erg af.' 

Oefenweekend 

Begin mei had het team een oefenweekend. De teamleden startten op zaterdagavond aan een 100 kilometer lange tocht door Zuid-Limburg, en eindigden op de zondagochtend 'Die oefening ging erg goed. In het begin is het even weer wennen aan het ritme, omdat lopers en fietsers op verschillende momenten wisselen. Vooral voor mensen die voor het eerst aan de Roparun meedoen is het een waardevolle oefening. Dan kunnen ze zich een betere voorstelling maken van de dynamiek in zo’n Roparun-weekend.' 

'De saamhorigheid vind ik het mooiste van de Roparun' 

De motivatie voor Resie om mee te lopen is een puur persoonlijke. Niet alleen verloor ze 15 jaar geleden haar moeder aan de gevolgen van (blaas)kanker, ook daarvoor en daarna heeft ze van vele familieleden afscheid moeten nemen die door kanker getroffen waren. 'Bijna iedereen die zich inzet voor de Roparun heeft soortgelijke ervaringen', zegt Resie. 'Dat je met zijn allen gezamenlijk voor ‘het goede doel’ gaat, namelijk: betere zorg voor mensen met kanker, brengt een hele mooie saamhorigheid met zich mee. Dat vind ik het mooiste van de Roparun. Dat gezamenlijke streven maakt ook dat je dit kunt doen. In het dagelijkse leven ben ik helemaal niet zo’n doorzetter op sportief gebied. Bij een pijntje hier of daar denk ik al snel: ‘Laat ik maar eens stoppen en genieten van andere dingen’. Maar tijdens de Roparun overkomt me dat niet. Die saamhorigheid ten bate van het goede doel trekt mij er doorheen.' 

Leven tot het laatst 

Zoals zoveel mensen dacht Resie – in het dagelijks leven controller op een scholengemeenschap – bij het begrip ‘palliatieve zorg’ aan de zorg die mensen in de allerlaatste levensfase krijgen. 'Ik dacht aan hospicezorg of het verlossen uit het lijden, in de stervensperiode.' Dankzij de link die het team met ‘Leven tot het laatst’ heeft gekregen, weet ze inmiddels dat het veel meer behelst: 'Het gaat om alle zorg en ondersteuning voor ongeneeslijk zieke mensen, al vanaf hun diagnose. Het is belangrijk om daar meer aandacht voor te hebben.' 

Lees ook het het verhaal van de deelnmers Imke en Femke van Gog: 'We weten waarvoor we lopen: betere zorg voor mensen met kanker'