5 vragen aan... Iris Martens, maatschappelijk werker bij Roessingh

Nieuws NPZ Twente 08 oktober 2026

Binnen de Netwerken Palliatieve Zorg Twente houden ontzettend veel mensen zich bezig met palliatieve zorg. Wie zijn dat precies en hoe kijken zij naar het thema Leven tot het laatst? Vandaag - in het kader van de Week van de Palliatieve Zorg 2026 - 5 vragen aan Iris Martens, maatschappelijk werker bij Roessingh, Centrum voor Revalidatie.

1. Veel mensen denken bij een revalidatiecentrum niet meteen aan palliatieve zorg. Kan je uitleggen waarom palliatieve zorg ook bij jullie plaatsvindt?

‘Ik vermoed dat een groot deel van de mensheid nog steeds wat stoeit met het woord “palliatief”. Veel mensen denken dat het alleen maar gaat om het allerlaatste stuk van het leven, maar het gaat ook om leven met een aandoening of beperking waar je (op den duur) aan overlijdt. Binnen Roessingh zijn er zeker ook diagnoses waar mensen niet door komen te overlijden, maar voor bijvoorbeeld de doelgroep waar ik zelf veel mee werk, mensen met ALS (amyotrofische laterale sclerose), geldt wél dat ze er uiteindelijk aan zullen overlijden. Waar wij ons als team vooral op richten is kwaliteit van leven, meedenken in hulp en hulpmiddelen, en het bieden van emotionele ondersteuning aan de patiënt en zijn of haar naasten.’

2. Wat betekent het campagnethema 'Leven tot het laatst' voor de mensen die bij jullie revalideren?

‘Ik vind het een heel mooi thema, zeker als ik het op ons werk in het revalidatiecentrum betrek. Bij Roessingh richten we ons namelijk op mogelijkheden. We kijken niet wat er niet meer kan, maar juist naar wat er nog wél kan met de beperkingen die je hebt, om eruit te halen wat erin zit. En daarbij staan de wensen van de patiënt natuurlijk voorop. We zijn daarin veel bezig met herwaarderen: waar hecht je waarde aan in deze fase van je leven? Hoe kun je in de veranderde situatie leven met dat wat voor jou belangrijk is? Ook als iemand weer zijn hobby wil uitoefenen denken we creatief mee in de aanpassingen die nodig zijn om dat voor elkaar te krijgen.’

3. Hoe kan revalidatie iemand in de palliatieve fase helpen om zoveel mogelijk de regie te houden?

‘In gesprek met de patiënt kijken we waar wensen en behoeftes liggen. En ook belangrijk: waar liggen de grenzen? Voorlichting is daarbij ontzettend belangrijk. Wat zijn de voor- en nadelen van een keuze? Door daar bewust mee aan de slag te gaan houdt de patiënt de regie en kan die een overwogen keuze maken om bepaalde hulp of hulpmiddelen wel of niet te aanvaarden.’

4. Kun je een voorbeeld geven van een klein verschil dat voor een patiënt een grote impact had op de kwaliteit van leven?

‘Oprecht luisteren, zo kort als het klinkt, is een wezenlijk iets. Dan kom je samen tot mooie praktische hulpmiddelen die een groot verschil kunnen maken. Denk bijvoorbeeld aan een hulpmiddel waardoor iemand die graag leest zelf weer de pagina van de krant kan omslaan. Of denk aan een spoel-föhn-toilet waardoor iemand weer zelfstandig naar de wc kan. Het lijken soms kleine dingen, maar ze kunnen een enorme impact hebben.’

5. Wat zou je onze lezers willen meegeven over palliatieve zorg in een revalidatiecentrum?