Portretten

BLIJF NABIJ BETEKENT VOOR MIJ…

Wat betekent het om nabij te blijven wanneer het leven kwetsbaar wordt? Wanneer je weet dat beter worden niet meer vanzelfsprekend is, wanneer afscheid dichterbij komt of wanneer je iemand moet loslaten? In deze luisterportretten delen mensen hun persoonlijke ervaringen en vertellen zij wat ‘Blijf Nabij’ voor hen betekent wanneer ziekte, zorg, afscheid en liefde samenkomen. Eerlijke en persoonlijke verhalen die uitnodigen om stil te staan, te luisteren en misschien ook het gesprek met elkaar aan te gaan.

Jantien Kuperus (57) verloor zeven jaar geleden haar man Gerben en bleef achter met vier kinderen.
"Ik heb geleerd dat iedereen het op zijn eigen manier doet. Soms wil iemand huilen, terwijl een ander even wil lachen of op een trampoline wil springen. Nabij zijn betekent niet dat je allemaal hetzelfde voelt of hetzelfde doet. Het betekent ruimte maken voor elkaar. Er zijn. Luisteren. En elkaar de vrijheid geven om verdriet op een eigen manier te dragen. Want nabijheid stopt niet wanneer iemand er niet meer is."

Luister het verhaal van Jantien hier.

Natasja Spierts is huisarts en voelt zich sterk verbonden met palliatieve zorg. Vanuit haar dagelijkse praktijk ziet ze hoe waardevol het is om tijd en aandacht te hebben voor wat voor mensen écht belangrijk is.
"Blijf nabij betekent voor mij niet dat je er altijd fysiek moet zijn. Nabij zijn zit ook in iets anders: iemand laten voelen ‘ik ben er voor je’. Luisteren. Aandacht hebben. Het gesprek voeren, ook als het moeilijk is. We zijn als samenleving vaak vooral aan het doen, aan het regelen, aan het doorgaan. Maar juist in de laatste fase van het leven gaat het over iets anders. Het gaat over stilstaan. Over voelen. Over tijd maken voor elkaar. Om afscheid te nemen, herinneringen te maken en nog samen te kunnen genieten van wat belangrijk is. Want uiteindelijk kun je dat maar één keer doen."

Luister het verhaal van Natasja hier.

Elf jaar geleden kreeg Dimitry Hensgens (52) te horen dat hij ongeneeslijk ziek is. Sindsdien leeft hij met beenmergkanker en werd duidelijk dat zijn leven niet meer draaide om beter worden, maar om iets anders: leven met aandacht voor wat écht belangrijk is. "Veel mensen denken dat geluk zit in wat je hebt of bereikt. Maar ik heb geleerd dat geluk ergens anders zit. In de mensen die dichtbij je staan, in verbinding, in jezelf kunnen zijn en in de ruimte om echt te voelen wat belangrijk is. We maken ons vaak druk om zoveel dingen, terwijl het leven eigenlijk helemaal niet zo ingewikkeld hoeft te zijn. Als je durft stil te staan en eerlijk kijkt naar wat je écht nodig hebt, kom je vaak terug bij de essentie. Bij de mensen van wie je houdt. Bij liefde. Bij nabijheid. Nabijheid is voor mij veel meer dan naast iemand staan. Het gaat over gehoord worden, gezien worden en gevoeld worden in wat er echt speelt. Pas als je samen durft te praten over wat er écht toe doet, ben je werkelijk nabij."

Luister het verhaal van Dimitry hier.

Ruben Dinjens (12) had een bijzondere band met zijn opa. Toen zijn opa ziek werd, bleef Ruben dichtbij. Ook in de laatste fase, toen het steeds moeilijker werd. Op zijn eigen manier ontdekte hij hoe belangrijk het is om iemand niet alleen te laten. 
"Blijf bij elkaar en maak er een leuke tijd van. Ook als iemand ziek is. Maak de laatste dagen, weken, maanden of jaren mooi, want je weet nooit hoeveel tijd je hebt. Ik denk dat opa voelde dat wij er waren. Als we grapjes maakten, moest hij soms nog lachen. En ik denk dat het fijn was dat hij niet alleen hoefde te zijn. Als iemand in zo'n situatie zit, kun je iemand eigenlijk niet alleen laten."

Luister het verhaal van Ruben, en zijn moeder Sylvia hier.