Vooruitdenken
In gesprek blijven met zorgprofessional en naasten
Proactieve zorgplanning (vooruitdenken) is een dynamisch proces. Om dat zo goed mogelijk te kunnen doen helpt het om met anderen zoals bijv. je naasten, huisarts of verpleegkundige in gesprek te gaan. Je kunt dat wat belangrijk voor je is, waar je je zorgen over maakt, keuzes, en welke zorg daar nu en in de toekomst bij past bespreken. Die gesprekken dragen bij aan je autonomie, aan je welbevinden en aan de kwaliteit van leven. Dat wat besproken is kan ook worden vastgelegd zodat meer mensen die ondersteuning en zorg geven ervan op de hoogte zijn.
Praat op tijd
Wanneer en hoe bereid je je voor? Wat vind je belangrijk? Waar wil je je energie aan besteden? Wat doe je met de tijd die je samen nog hebt? Alles begint met denken en praten over wat je wilt en nodig hebt. Zodat ook de laatste fase van je leven zo fijn mogelijk is. Op tijd praten vermindert angst en onzekerheid én maakt passende zorg mogelijk. Later kan je wellicht niet meer goed vertellen wat je wel of niet wilt. Zorg dat vooraf bekend is wie jou mag vertegenwoordigen als je dat zelf niet meer kan.
Delen ontzorgt
Bespreek (opschrijven kan ook) wat jij belangrijk vindt met dierbaren, de (huis)arts of andere professionals. Vooral bij moeilijke beslissingen moet degene die jou vertegenwoordigt goed geïnformeerd zijn. Neem iemand mee naar gesprekken. Wensen en behoeften onder woorden brengen is niet altijd eenvoudig; bovendien horen twee meer dan één.
'Denk vooruit, praat erover en maak plannen. Op welk moment kies je voor meer óf juist voor minder zorg?’
Het wensenboekje “Als ik nadenk over mijn laatste levensfase dan wil ik graag...” geeft handvatten, inspiratie en tips voor gesprekken. Als wensen en behoeften bekend zijn, is vaak meer mogelijk dan verwacht.
Waar kan over gesproken worden?
- Hoe men verwacht dat je ziekte zich ontwikkelt en welke behandelingen er mogelijk zijn.
- Wat nodig is om zo prettig mogelijk te leven.
- Zorgen, wensen, behoeften en belangrijke waarden.
- Hoe en met wie beslissingen genomen moeten worden. Wie mag je vertegenwoordigen als je dat zelf niet meer kan?
- Wensen en behoeften. Op een besluit of afspraak kan je altijd terugkomen; ook als het is vastgelegd in een wilsverklaring. De zorg wordt steeds geëvalueerd om te kijken of aanpassingen nodig zijn.
In jouw zorgplan wordt vastgelegd wat voor jou belangrijk is, wat je nodig hebt en wat er afgesproken is. Een wilsverklaring kan daar onderdeel van zijn.
'Wensen en behoeften veranderen vaak tijdens het levenspad. Daarom lopen alle gesprekken als een rode draad door jouw pad.’